​Uyuşturucu ve kumar müptelası bir evlat... Bir de ona sürekli harçlık verme mecburiyetinde kalan bir baba... Sonunda evlat, babadan yine para isteyince baba "param yok" diyor. Evlat, babasına yol ortasında döner bıçağıyla saldırıyor. Emekli baba da tabancasını çıkarıp eliyle büyüttüğü, can ciğer evladını kurşun yağmuruna tutarak öldürüyor ve başında bekleyip polise teslim oluyor. Baba öldürmeseydi belki evlat babayı öldürecekti.

​Ne kadar acı, değil mi? Bu soru bile yaşanan acıyı ifade etmede yetersiz kalıyor! Bir babanın evladını kendi eliyle öldürmesi ve akabinde hapse mahkûm olması... Toplum olarak nereye gidiyoruz? Uyuşturucu yüzünden intihar eden yüzlerce genç, tedirgin anne ve babalar, üçte biri boşanmayla sonuçlanan aileler, her gün işlenen kadın cinayetleri, ortada kalan ve psikolojik sorunlar yaşayan binlerce çocuk...

​Zina suç değil, uyuşturucu suç değil, içki içmek suç değil, sarhoş olmak suç değil. Sarhoş kafayla trafiğe çıkar, kendisine de başkasına da zarar verir. Tedbir yok; verilecek cezanın miktarını, taksirini ve yasal indirim nedenlerini bizden daha iyi biliyorlar ve eylemlerini ona göre yapıyorlar!

​BİR DERVİŞ VE BİR SARHOŞUN MUHTEŞEM MUHABBETİ

​Şarap şişesiyle caminin önünden geçen bir sarhoş, camiden çıkan bir dervişin dikkatini çeker. Derviş sarhoşa, "Kardeşim, şu şişeni bana versene," der. Sarhoş şaşkın bir şekilde, "Sen yeni camiden çıktın, şarabı ne yapacaksın be adam?" diye sorar.

​Derviş, "Şarabı caminin içine dökeceğim," der. Sarhoş daha da hiddetlenir ve kızgın bir şekilde şöyle haykırır:

– Sen Allah'ın evine nasıl şarap dökersin? Allah'tan korkmaz mısın? Ben kırk yıldır içki içerim ama böyle bir şeyi asla yapmam. Şarabı da sana bu iş için vermem. Haydi başka kapıya! Beni böyle büyük işe bulaştırma, Allah'tan korkarım!

​Sarhoş bilmeden de olsa dervişin tam istediği cevabı vermiştir. Derviş muhabbetle ve tebessüm ederek der ki:

– Sen şu kul yapısı, taştan topraktan yapılmış caminin içine saygından şarap döktürmezsin; ama nasıl olur da Allah'ın sana rahmeti ve lütfu ile emanet ettiği, kendisine kul olup ibadet etmeni istediği şu mükemmel ve muazzam beden sarayına şarap dökmeni reva görürsün?

​Buradan anlaşılan o ki, insanımızın mayasında iman kırıntısı hâlâ canlıdır. Lakin eğitim ve öğretimimiz lâdînî olduğu için bugün hiç tasvip etmediğimiz olaylarla karşı karşıyayız. Her hafta hutbelerde aile konusunu ve benzeri meseleleri işleriz; lakin yazılı basın, televizyonlar ve reklamlar gibi organların çirkef yayınlarının etkisiyle toplum zehirleniyor.

​Zinayı ve uyuşturucuyu suç saymayan bir sistemin yüzüne tükürülmeli! Kumara, zinaya ve uyuşturucuya teşvik eden programları yapanlara ve onları hoş görenlere karşı caydırıcı bir yaptırım uygulanmalı. Üniversitelerde fuhuş çetelerinin kurulduğu ve fakir kız çocuklarının istismar edildiği, hem de meclisteki bir milletvekilinin ağzından söyleniyor. Özel hastanelerde, güya okumuş doktorlar tarafından yatmayan hastalar yatmış gibi gösterilip devlet soygunculuğu yapılan bir mekanizma... Kazara yapılan bir şikayet sonucu üç hastanede on yedi personelin içinde olduğu suç çetesi ortaya çıkarılıyor. Fakir fukara tarlada yakıcı güneşin önünde çalışıp vergisini versin, birileri o paraları hile ve dolandırıcılıkla haksız yere zimmetine geçirsin; bu kabul edilebilir değildir.

​Ahlak çökerse hepimiz altında kalırız. Sesimizi çıkarmadığımız takdirde bu işlerin, bu zulümlerin ve bu vebalin bizzat ortağı oluruz. Kimse kafasını boşuna kuma gömmesin! Dünyanın çivisi çoktan çıkmış; hâlimiz, ahvalimiz, pür melalimiz ortada.

​Allah'ımız acilen bu milletin ve devletin gerçek yönetici ve bürokratlarını, eğitim müfredatını ve eğitmenlerini ıslah etsin de ülkemiz hakiki benliğine kavuşsun. Yollarımız sarhoş kusmuklarından, uyuşturucu müptelası avarelerden ve teşhirci üryanlardan temizlensin.